belofte

Hoe vaak zeggen we niet iets waarvan we achteraf denken: Iets te snel mijn mond open gedaan. Soms wordt het ongedachte realiteit. Sneller dan je denkt. Dat geldt dus ook voor de promotie van Heren 1, en de optimistische toezegging dat het haar van de schedel kon zodra dat was bereikt.
En wat gebeurt: 13-5 winst. En achteraf leek het nog makkelijk ook. Toch moet je het maar doen.

En je moet er op rekenen dat het kan. Dat had Gijs dus ook gedaan, want hij had keurig de tondeuse meegenomen naar Groningen. En bijna direct na de laatste putt kwam deze al te voorschijn





Natuurlijk waren er een paar potentiele kandidaten voor een behandeling. Marcel had geen risico genomen, bleek met de pet af. Hij zat al onder de limiet. Stuart kon wel eens een flinke veer moeten laten.
Lars liet zich toch maar als eerste knippen en scheren. Uitstellen had geen zin.













Pim liet deze gelegenheid niet glippen. Eindelijk kon hij Lars een keer op zijn kop zitten.
Heren: start de motoren en scheuren maar.




































En na Lars was het de beurt aan Stuart.


Natuurlijk moesten we de uitgangssituatie vastleggen.




Het zou toch geen probleem kunnen zijn?

Wat als de batterij halverwege op is?








Dan zien we een smalle Fairway met heel veel rough...


  
 




































En niet veel later is het een hele brede fairway








  Moeten
  we
  nog
  iets
  hergebruiken?




En natuurlijk werd ook deze lijn heel goed gelezen































En na gedane arbeid kan de zon rustig ondergaan....